Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2009

Ναρκωμένα Βότσαλα


Ναρκωμένα Βότσαλα

Πέτρινοι δίαυλοι σκεπάζουν την ήπειρο των Βασιλιάδων
Και όλα τα σκοτεινά μονοπάτια τρέμουν στο πέρασμα των υδάτινων αλόγων
Βράζουν τα ποτάμια των αρρωστημένων μυαλών
Και βάφονται με αίμα τα στομάχια των μικρών θνητών

Μορφίνη πλέει σαν πετιμέζι μες το γλυκόξινο κορμί
Και δίνει τη γαλήνη μιας λευκής ψευδαίσθησης
Τρέχουν και δε φτάνουν του Ιπποκράτη τα παιδιά
Και με ζήλο και απάτη προσφέρουν την αρρωστημένη τους σκιά

Χωλαίνει ο τόπος της υγείας
Και γίνεται η ελπίδα καημός
Κι’ ο καρχαρίας της θυρίδας
Με μαχαίρια και βρισιές «βοηθάει» σαν τρελός

Ράθυμοι και ψεύτες σ’ έναν πίσσα παιχνιδότοπο
Ψέλνουν με έκσταση την αφθονία του Μεγάλου Αρχηγού
Τρέμει και οδύρεται η Αθώα Περσεφόνη
Και πριν βρεθεί κι' αυτή στη κόλαση ψαλμωδίες ξεγυμνώνει

Πέφτουν τ’ αστεράκια στις σάρκες του Θείου Θαύματος
Και ξεσκίζει με μανία τη πηγή του Λευκού Χάους
Μα όσο και να κλαίνε σαν βότσαλα τραυματισμένα
Στη δύνη και την απελπισία θα ουρλιάζουν πάντα για βοήθεια τα καημένα

«Έλα εδώ, να γευτείς τη ζεστασιά και τη γαλήνη», είχε πει γλυκά η άσχημη Αδελφή
Μα όλο πόνο και σκατά έσταξε σαν έκλεισε η πέτρινη πόρτα με πυγμή
Τώρα μένει μόνο η πίστη και η θέληση της μοναξιασμένης θολής ψυχής
Να φύγει απ’ τη σκιά και να ξαναρχίσει τη ζωή στη Νέα Αυγή!

Δεν υπάρχουν σχόλια: