Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Ode to Impatience

Ωδή στην Ανυπομονησία

Αχ πόσο σε μισώ ανυπομονησία
Πέφτω στο βυθό και βουλιάζω με μανία
Πώς να σε παλέψω μιας και να κολυμπώ δε ξέρω
Μέσα στου χρόνου τη σκιά πάντα αγριεύω

Ανυπομονησία μου γλυκιά
Πολύ με κάνεις κι’ υποφέρω
Στο’ χω ξαναπεί πως εγώ
Απ’ του χρόνου τη ζημιά
Δύσκολα ξεφεύγω

Πάψε χρόνε πλέον να κυλάς
Άλλο μη με καταδιώκεις
Τα δαιμόνια σου είναι φοβερά
Στης λήθης τη συγγνώμη

Έλα χρόνε πιο κοντά
Κι’ αγκάλιασε με, με θάρρος σιωπηλά
Σαν πιστή σου σκλάβα μια βραδιά
Θα σε καρτερώ στης ερήμου τη νυχτιά…

Δεν υπάρχουν σχόλια: