Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009

Ρωγμή


Κουφός εν τη ερήμο εθεάθηκε.
Μαραμένο ζωντανό αποπλανήστηκε.
Μπροστά σε ανθρώπινα λόγια, εγκατάλειψε...
Τυφλός εγύρισε στην όαση της απιστίας.

Ένιωσε τη σιγή να τρέμει στα πόδια του
Φοβήθηκε για μια μόνο στιγμή τη μοίρα του
Όλα τα γιατί νεφέλη έγιναν στα χέρια του
Μάθημα δολοφονίας η κακία πορεία του.

Μάτια σφαλμένα τον έσπρωξαν στα άδυτα
Κόλπα ζεστά εμπαίζουν τη λογική του Παπά
Θεός τον επροσκάλεσε σε ματωμένο δείπνο
Μεραρχία δόγματος να του δώσει σε αλλουνού τον ύπνο

Φιλίες εθεάθησαν να παλεύουν τρομαχτικά στα υπόγεια
Κούκλες χαρωπές να κρέμονται σε ισόβια
Βιασμός μιας ψυχής να εξελίσσεται στα πανάκριβα μπαλκόνια
...Και να που βλέπει ένα γιατί να ξεπροβάλει ακόμα...

Η πίστη σαν εχάθηκε στα χείλη της άσπρη μάγισσας
Φώναξε πιο δυνατά, πως η αγάπη δε λύγισε ακόμα
Καθώς η εξουσία διασκεδάζει στα ανώτερα
Η φιλία παραμιλά για δόξες με αναπηρική ανεπάρκεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: