Τετάρτη, 21 Μαΐου 2008

The fiery dream - Το πύρινο όνειρο


The fiery dream

This overflowing sensation of feelings has overwhelmed my body, my entire entity. I dreamed of far of hedonistic desires that I thought my body would never be able to taste. And yet in my dream land I have felt, sensed and tasted this luscious, glorious, spectacular and full of nectar emotions. I found a safe heaven in dreams, where I could touch, and taste the pleasure, succumb and deny my fears and inhibitions and give in to this powerful hand which grips me and leads me in an abyss of ecstatic experiences. I sensed your body touching mine, have felt you take me in, suck me from head to toe and overwhelmed all my buried sensations. You dazed my brain and froze anything cold and unwilling. You freed the hotness in me, the fiery passion and the obsession of my unwilling body and have led me slowly to give in to all the pleasure without looking back. Driven by the fire in my heart, and not the coldness of my head…but I have only tasted you in my dreams, my watery, earthy dreams. Nothing actual, but the glorious dreamy pleasure that you offer me. Your luscious lips have circled my reality within and your big beautiful physique dazzles me over and over again, not letting me look away. Heart-throbbing and folding my insides in two and no matter how I pine and perish there’s only the coldness in my eyes for you to see, because this luscious monster, this glorious heat that you have awaken cannot be discerned in daylight. Nighttime is my dawn; the time where I can spit fires and fly in passionate worlds.


Το πύρινο όνειρο

Πέρασες τα τείχη της φοβίας και ξύπνησες τα πιο καλά μου παθιασμένα ένστικτα. Έψαξες και βρήκες όλα τα κολασμένα μου αισθήματα και με ανέστησες στα γήινα όνειρα μου. Πάλεψες με κάθε τι κρύο και απόμακρο μέσα μου και βγήκες νικητής με όλο μου το πάθος να αντανακλά στην γυάλινη ατμόσφαιρα. Φιλιά γεμάτα φωτιά και ακλόνητος πόθος σκορπίστηκε στο τρομαγμένο μου κορμί και εσύ σα γίγαντας έγειρες απάνω μου να με προστατέψεις με την πεινασμένη ασπίδα του υπέροχου, απέραντου κορμιού σου. Έγινα νεφέλη μέσα στο ηφαίστειο σου και αναδύθηκα μέσα από τους κρυστάλλινους αφρούς της ηδονιστικής κόλασης που με παράσυρες. Ανακάλυψα την έκσταση και την απόλαυση χωρίς ντροπή. Γεύτηκα όλο σου το είναι και εγκατέλειψα το κρύο χθες για το πύρινο σήμερα. ……πόθος…πάθος….και ηδονή….της μονότονης ζωής μου εσύ!

~Για τον Niko~

Δεν υπάρχουν σχόλια: